شاعر و نویسنده معاصر

درویش فراح فتاحی

درویش فراح فتاحی
درویش فراح فتاحی

یادی از یکی از مردان نیک و مخلص پاوه مرحوم درویش فراح فتاحی رحمه الله علیه…مردان خدا پردهٔ پندار دریدند…یعنی همه جا غیر خدا یار ندیدند…هر دست که دادند از آن دست گرفتند…هر نکته که گفتند همان نکته شنیدند.

در زمان حاضر که ما در آن زندگی می کنیم یادی می کنم از یکی از مردان راه خدا،عارفی به تمام معنی با خلق و خوی انسانی و خدایی و آن هم کسی نیست جز مرحوم درویش فراح فتاحی.شاید برای خیلی از جوانان پاوه این اسم آشنا نباشد یا شنیده باشند ولی ندیده و ندانند که کیست؟اما برای اغلب مردم پاوه اسمی است که فراموش شدنی نیست و دائم هر وقت یادی از طریقت و درویشی و صدای خوب و عارفانه می آید میگویند درویش فراح بی ریا و صدای زیبا و دلگیرش.

حقیر قصد موشکافی زندگی ایشان را ندارم تنها جنبه یادآوری و یادی از ایشان این مطلب را مینویسم،استاد کاک مومن یزدانبخش شاعر پاوه می فرماید ..کوون درویش فه راح بی مه کرو ریا… زه مین جه شه رمش مه که ردش حیا….به هوره و به سیا چمانه…به سوز مه وا نا به زمی شیخانه…این عارف و درویش به حق. مخلص در پاوه به دنیا امده و زندگی نموده و در سنین کودکی هم به علت فقر و نبودن امکانات ومدارس به صورت امروزی تحصیل ننموده و سوادی هم نداشته است اما به جرءت میتوانم بگوییم از هزاران درس خوانان امروزی والاتر بوده و اینده روشن و اسمی تا ثیر گذار داشته است خصوصا زمانی که به سن جوانی رسیده است و شغل اغلب مردم در ان روزگار در پاوه کارگری و دامداری و باغداری ویا رفتن به اطراف پاوه برای امرار معاش با حیوانات بار برکه به آن کاروان می گفتند بوده است که این شغل ها انسان را سخت کوش و بردبار می ساخت که مرحوم درویش فراح هم این شغلها را تجربه کرده بود،

هدف نگارنده در اینجا در مورد خصو صیات شخصی و دینی این انسان نیک نفس است که چرا و چگونه ایشان درویش فراح نامدار شد؟ در اغاز جوانی در دهه سی(۳۰) شمسی پیرو طریقه قادری طالبانی و از شاگردان حاج شیخ نصر الدین خالصی بوده و دایما در حال ذکر و عبادت و راز و نیاز ربوده که ایشان را زبانزد خاص و عام مردم پاوه شده است به طوری که در طول سال و روزهای دوشنبه و پنجشنبه دهه ذی الحجه روزه بوده و در ماه مبارک رمضان با جدیت مشغول عبادت بوده و کارهای دیگر را تعطیل نموده و می فرمود یازده ماه کار برای خودم یک ماه هم عبادت برای خداوند متعال آن هم با وجود خانواده و پنج فرزند هم داشته است که اکنون همگی انسان های خوب و دارای تحصیلات عالیه می باشند اما مسئله مهم قناعت و ایمان به رازقی خداوند توکل به هو در وجود ایشان بوده و در اجتماع و همزیستی با مردم .درویش بودن و عبادت کردن به ان معنی نیست که کار دیگر انجام ندهیم و خانواده و نیازهای آنها را تعطیل کنیم و در امورات اجتماعی فعال نباشیم،درویش فراح هر دو جنبه را داشته و حتی در کارهای اجتماع پیش قدم بوده است.

درویش فراح فتاحی
درویش فراح فتاحی

اما صدای منحصر به فرد و هنر ایشان در خواندن ترانه ها و آوازهای درویشی و عارفانه که کمتر کسی از هنرمندان دوره دیده از اساتید بزرگ و شرکت کننده در کلاسهای اکادمی هنر و موسیقی نتوانسته مانند ایشان بخواند.درویش فراح آنچنان ترانه های عارفانه و اوازهای هورامی را می خواند که انسات متحیر می شد نزدیک به پنجاه ترانه که در نوارهای قدیم(کاست) ماندگارند، که نسل جدید می توانند انها را گوش دهند و بخوانند نکته مهم دیگر با وجود بیسوادی در خواندن و نوشتن ایشان هزاران بیت از اعشار فولکلر و اشعار مولوی کرد و میرزا عبد القادر پاوه و صیدی و بیسارانی و…وحتی اشعار فارسی مولوی و حافظ را در اوازهای خود همراه دیگر دراویش خوانده و بهترین مضامین عرفانی و مدح پیامبر (ص) و صحابه و عرفا و مدح نیکی و اخلاص و دین مبین اسلام را در اوازهای خود نموده است.

دراویش جوان امروز شاید آرزو میکنند کاش بتوانند همانند ایشان بخوانند اما به جرءت می توانم بگویم دریغ از توانستن. مطالب وا شعار این ترانه ها از دل بیرون می ایند لا جرم به دل می نشینند. هوره و سیاچمانه دو مقام و اواز قدیمی کردی و هورامی که یادگار باربد و رامتین و نکیسا و یوسف اسکه می باشند و هر کس بتواند در این وادی قدم نهد واقعا هنرمند است چون هم نفس طولانی وهم ریتم و و اهنگ مخصوص به خود را دارند،اما درویش فراح فتاحی با استادی و استعداد خدادادیش هم هوره خوانده وهم سیاچمانه خصوصا وقتی که با دراویش دیگر مانند مرحومان درویش نظیف عباس منش درویش نصرالله عزیزی درویش محمود هدایتی درویش محمد علی سیاری و درویش غفار نقشی و…انها را خوانده اند وصدای ماندگار انها انسان را از خود بی خود و مجذوب میکند وسماع و ذکر درویشی را برای انسان نا خوداگاه به وجود می اورد سیاچمانه و هوره و بزمهای عارفانه را در حد اعلا خوانده اند و الحمدلله امروزه صدای ضبط شده انها موجود است وقتی انسان صدای انها را میشنود اگر کمی دلی صاف و خدایی داشته باشد واقعا تاثیر می پذیرد و دل را ارام و روح و روان انسان شوق پیدا میکند چون با اخلاص و نیت پاک میخوانند ومدح پیامبر و اولیاء و صالحین الهی  را بدون ریا و تکبر و بدون استفاده از موسیقی های غربی و اشعار نا مربوط و حرام و مبتذل،تنها بعضی اوقات با استفاده از دف انها را میخوانند و اینکه خود آنها و مرام و مکتبشان رعایت کننده و راهنمای انها به نیکی بوده است.

شاید امروزه کسانی بگویند این چه تعریفات و چه زمانی برای بازگو کردن انهاست اما خدا شاهد است ان انسانهای قلیل لایق تعریف تمجید هستند من مقام ملکوتی وغیر ادمی به انها نمی دهم و باید گفت کسی بدون خطا و اشتباه نیست چرا که آنها هم مستثنی نبودند اما در جامعه و با مردم زندگی کرده اند و در کار اجتماعی و امورات خانواده پیشرو بوده اند و بدون ریا و تکبر و تعلق زیاد به دنیا در آن زمان با پیروی از قران و سنت و تبعیت از بزرگان دین در حد توان خود وظیفه خود را انجام داده اند و خداوند متعال هم در حد توان  هر کسی از او باز خواست می کند در حد دانش و اختیار آنهاست.هرکس خداوند از او می پرسد.اشتباهاتی هم در کارهای آنها و طریقت و رفتار بعضی از انها موجود بوده کسی منکر نیست اما نیت انها خیر ونیکی و راه نشان دادن به نیکی با الله الله گفتن خود در شبهای جمعه و دعا ذکر و سماع خود بوده است خداوند ارحم الرحمین است انسان با نیکی و اخلاص و نیت پاک نامدار حقیقی می شود و در این دنیای فانی و زود گذر همین کافیست تکبه خالصی پاوه جایگاه عارفانی بوده که درویش فراح پاک نهاد هم از جمله انهاست و یاد او در دل مردم پاوه و هم مسلکانش تا ابد ماندگار است.این مرحوم در سال ۶۲در تصادف رانندگی جان به جان افرین تسلیم کرد،که در مراسم تشییع جنازه وی گویی تمام شهر پاوه را ماتم گرفته است و ابن اغراق نیست از بزرگ و کوچک این شهر در تشییع جنازه و تدفین ان مرحوم شرکت کردند و جناره ان مرد مبارک را اول به مرقد شیخ محمد و شیخ نصر الدین خالصی بردند وبعد ار خداحافظی جنازه شاگرد با اساتید خود با پای پیاده بر روی دستان اهالی با صفت پاوه تا مرقد حاجی جایگاه ابدی بدرقه نمودند.

فرماندار وقت پاوه گفته بود که چه سیاستمدار و یا عالمی یا چه شخصیتی فوت کرده که این چنین پاوه ماتم گرفته و مردم همه ناراحتند و جمعیت به این صورت در تشییع جنازه شرکت کرده اند به او گفته بودند درویش پاک نهاد و با تقوی و مخلص که شغل ساده کارگر شهرداری داشته اما شغل و منسب این دنیا ملاک نیست درویشی باایمان وبا اخلاص به رحمت خدا رفته و خداوند هد کس را که دین دار باشدجایگاه او راهم در میان مردم و هم در اعلی علیین رفیع و بزرگ می گرداند واین به مقام دنیایی و ثروت و منسب و نسب و ایل و ….نیست به تقوا و اخلاص عمل و ایمان است مرحوم درویش فراح و مرحوم درویش مراد خان بهرامی اموات پاوه را غسل کفن کردند بدون هیچ گونه توقع و یا اجرتی که این بزرگترین ثواب و اجر اخروی داشته و دارد به همین خاطر در دل تمام مردم پاوه زنده و یادش گرامی است و این حقیر واقعا خواستم این مطلب را بنویسم تا یاد ان درویش فقید را گرامی و زنده بدارم وهم جوانان امروزی پاوه بدانند که ما چه انسانهای بزرگ و مخلص را داشته و داریم و باید قدر زنده گان را دانسته و برای در گذشتگان دعای مغفرت و عفو از درگاه احدیت نماییم و درویش فراح و امثال او همیشه زنده و یادشان در میان مردم تا ابد باقیست از خوانندگان عزیز و گرامی خواستارم اگر کوتاهی یا اشتباهی در این نوشته وجود دارد این حقیر را بخشیده و راهنمایی نمایید.

سیروس عزیزی

سیروس عزیزی
سیروس عزیزی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا