آئین و رسوم

زیورآلات زنان کرد

زیورآلات زنان کرد
زیورآلات زنان کرد

در تزئین قسمت‌های مختلف لباس محلی کردی زنانه، سکه‌ها و مهره‌های رنگی کاربرد زیادی دارند. انواع نواردوزی در حاشیه لباس محلی کردی استفاده می‌شود و هنوز هم رایج است.

زیورهای سر و پیشانی در سرپوش‌های کردی بسیار دیده می‌شوند. «پلپله» سکه‌های فراوان روی بالای پیشانی است و گاهی به‌جای آن از سنگ عقیق بر پایه نقره‌ای با آویزهای سکه یا سنگ استفاده می‌کنند و آن را «نقیم» می‌گویند. «لاگیره» یک ردیف سکه روی سرپوش است که در قسمت بالای پیشانی بسته می‌شود.

زیورآلات زنان کرد
زیورآلات زنان کرد

یکی دیگر از زینت‌های سرپوش، انواع مهره‌های رنگی مانند تسبیح هستند که «موره» نام دارد و برای ثابت نگه‌داشتن کلاه از زیر چانه می‌گذرد. «وره تاقی» کاربردی مانند موره دارد و از چند ردیف مهره زرد یا قرمز درست می‌شود. «ژیر چناکه» و «په لکه» نیز برای ثابت نگه‌داشتن کلاه مناسب هستند و با سکه، مهره‌های آبی و سیاه و مهره‌های به هم تابیده ساخته می‌شوند.

«پشته سه ره» نیز با سکه‌های ردیف، برای تزئین کلاه پشت سر قرار می‌گیرد و با قلاب به سرپوش متصل می‌شود.

زیورآلات زنان کرد
زیورآلات زنان کرد

«ملوینک» گردنبندهای زینتی زنان کرد است و از انواع آن می‌توان به گردنبند دل‌ربا(یاقوت با مهره‌های کوچک)، شیلان(ترکیب مهره‌های رنگی بزرگ و کوچک)، خشل و خاو(گیاهان معطر یا کهربا) و شه وگ یا شه وه(مهره‌های سیاه کوچک و بزرگ) اشاره کرد. استفاده از «شه وه» در میان بانوان کرد جنبه اعتقادی دارد. گردنبند میخک همراه با مهره‌های رنگی نیز از دیگر آویزهای تزئینی بانوان کرد است.

از دیگر زیورهای متداول لباس کردی برای بانوان می‌توان «گواره»‌ یا گوشواره‌های طلا یا دست‌ساز، «بازی بن» یا بازوبند، «خرخال» یا النگو و «کلکه‌وانه» یا انگشتر را نام برد. «کمربن زیو» یا همان کمربندهای زینتی از جنس نقره در گذشته میان بانوان کرد بسیار طرفدار داشتند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا